Van een los idee tot een gepubliceerde reel, met Claude of ChatGPT voor het denkwerk en CapCut of Descript voor de edit. Dit is de route die ik aanraad aan iedereen die nog nooit een terminal openzette en dat ook niet van plan is. Wil je dat de montage zichzelf doet? Dan is de gids met Claude Code voor jou.
Ik zie twee soorten mensen vastlopen. De eerste groep denkt dat AI de hele reel maakt, drukt op een knop in een of andere tool en krijgt iets terug dat eruitziet als duizend andere reels. De tweede groep denkt dat AI er niets mee te maken heeft en zit elke zondagavond drie uur te knippen aan een video van vijftig seconden.
De waarheid zit ertussen, en ze is heel concreet. Jouw gezicht, jouw stem en jouw mening blijven van jou. Dat is het deel dat mensen doet stoppen met scrollen, en dat laat je niet uit handen. Al de rest, en dat is eerlijk gezegd tachtig procent van het werk, kan je laten doen: de twintig hooks waaruit je er één kiest, de structuur van je script, de stiltes eruit knippen, de ondertitels, de caption, de hashtags die je toch niet nodig hebt.
Dus nee, AI maakt je niet interessant. Het haalt wel de uren weg die tussen jou en een gepubliceerde reel zitten. En dat is precies waarom de meeste mensen er geen maken.
Elke reel die je ooit zag doorloopt dezelfde vijf stappen. AI helpt in vier ervan. Alleen de derde doe je volledig zelf, en net die slaan mensen het vaakst te snel over.
Idee en hook. Waarover gaat het en wat is de eerste zin? Hier beslist negentig procent van je bereik.
Script. Wat zeg je, in welke volgorde, en wat staat er ondertussen in beeld?
Opname. Jij, je telefoon, één doorlopende take. Geen AI.
Edit. Stiltes weg, ondertitels, zooms, kaartjes, inserts. Hier verdwijnen de meeste uren.
Caption en publiceren. De tekst eronder, de eerste regel, de oproep.
De grootste fout is elke keer een lege chat openen en vragen "geef mij ideeën voor reels". Dan krijg je ideeën voor iedereen, dus voor niemand. Maak in plaats daarvan één keer een Project aan in Claude (in ChatGPT heet het ook Project) en zet daar drie dingen in: voor wie je het maakt, hoe je praat, en je drie beste reels tot nu toe, uitgeschreven. Vanaf dan weet het elke keer wie je bent.
Dit is de instructie die ik in zo'n Project zet. Vul de haakjes in en laat de rest staan.
En dan, elke keer je een idee hebt, dit:
Van die twintig zijn er meestal zestien slecht, drie bruikbaar en één goed. Dat is normaal. Je betaalt met twee minuten lezen voor die ene, en dat is nog altijd sneller dan er zelf een halfuur op zitten staren.
Een script voor een reel is geen tekst, het is een tabel. Per gedachte drie regels: wat je zegt, wat op dat moment in beeld staat, en welke insert of reactie erbij hoort. Doe je dat niet, dan sta je straks voor je camera met een mooie paragraaf en geen idee wat je ondertussen moet tonen.
Lees het script hardop en time het. AI schat lengte systematisch te kort in. Staat er "60 seconden" boven en ben je na 95 seconden nog bezig, knip dan beats weg, geen woorden. Een reel met vijf volledige gedachten slaat een reel met acht halve.
Geen AI in deze stap, en toch is het de stap waar de meeste reels sneuvelen. Niet omdat de opname slecht is, maar omdat ze te goed probeert te zijn. Dit is wat werkt:
Telefoon verticaal, ooghoogte, raam voor je. Geen ringlicht nodig. Daglicht van voren en een rustige achtergrond doen meer dan elke lens.
Script in een teleprompter-app (er zijn er genoeg gratis), tekst groot, traag scrollen. Je leest het niet voor, je gebruikt het als geheugensteun.
Eén doorlopende take. Verspreek je je, zeg dan de zin gewoon opnieuw en ga verder. Stop de opname niet. De edit haalt de slechte versie eruit, en met twee versies van elke zin kies je straks de beste.
Schermopnames apart. Alles wat je in beeld wil tonen (een prompt, een resultaat, een map) neem je na de take op met de schermopname van je computer of telefoon. Twee tot drie seconden per stuk volstaat.
Hoofdruimte. Laat boven je hoofd een kwart van het beeld vrij. Daar komen straks de kaartjes. Zit je te hoog in beeld, dan staat je tekst straks op je voorhoofd.
Twee tools die het grootste deel van de edit voor je doen, elk met een andere logica. Je hoeft er maar één te leren.
Denkt in een tijdlijn. Sterk in automatische ondertitels, stiltes verwijderen, zooms en tekst-stickers. Gratis versie is ruim genoeg om te starten. Kies dit als je reels vooral visueel wil opbouwen met kaartjes en inserts.
Denkt in tekst. Je ziet je video als transcript, en je knipt door woorden te wissen. Stopwoorden en herhalingen verwijdert het in één klik. Kies dit als je vooral praat en weinig visuele lagen wil.
Hieronder de volgorde in CapCut, omdat dat is wat ik de meeste mensen zie kiezen. In Descript zijn het dezelfde stappen in een andere jas.
Importeer je take in een verticaal project (9:16). Sleep de schermopnames er al bij, maar laat ze nog even liggen.
Stiltes verwijderen met de automatische functie. Zet de drempel strenger dan je denkt. Een reel mag geen adempauzes hebben.
Dubbele zinnen eruit. Open de automatische ondertitels (Nederlands), lees het transcript, en knip de slechtste versie van elke zin die je twee keer zei. Dit duurt vijf minuten en is de enige stap waar je zelf moet beslissen.
Ondertitels woord per woord. Kies een stijl met één tot drie woorden tegelijk, wit met zachte schaduw, net onder borsthoogte. Geen kader rond de tekst. Markeer per zin hooguit één woord in je accentkleur.
Inzoomen op punchlines. Om de andere knip een lichte zoom (108 tot 115 procent). Dat voelt als een camerawissel en houdt de aandacht vast zonder dat de kijker doorheeft waarom.
Stapkaartjes bovenaan. Per beat een tekstlaag in de bovenste 25 procent van het beeld: cijfer plus titel van maximaal vijf woorden, in je eigen kleuren. Laat het zacht infaden, niet knallen.
Schermopnames erin op het moment dat je ze benoemt, full screen, anderhalve tot drie seconden, met de ondertitel erover.
Exporteer in 1080 op 1920, 30 beelden per seconde, hoogste kwaliteit. Bekijk de eerste drie seconden apart op je telefoon voor je 'm post.
Zit je vast in een menu, maak dan een screenshot en vraag Claude of ChatGPT waar de knop zit. Dat werkt verrassend goed en bespaart je het zoeken in tutorials van twintig minuten. En je stapkaartjes? Laat de titels uit je script komen: vraag "geef per beat de kaarttitel in maximaal vijf woorden".
De caption schrijf je niet opnieuw, je laat ze uit je script komen. De eerste regel is het enige wat mensen zien voor ze op "meer" duwen, dus die moet op zichzelf staan. Hashtags doen vandaag bijna niets meer voor bereik; drie relevante is genoeg, dertig is ruis.
En als je echt wil weten of je reel klaar is, laat je 'm eerst afbreken:
AI maakt middelmatige reels sneller. Dat klinkt als een belediging, maar het is net het punt: de meeste mensen posten niets omdat elke reel drie uur kost. Als die drie uur één uur wordt, post je er drie in plaats van nul, en van die drie leer je meer dan van elke gids, deze inbegrepen.
Wat AI niet oplost: een saaie hook, een mening die je niet durft uitspreken, en een gezicht dat zegt dat je liever ergens anders was. Daar helpt geen enkele prompt bij. Gebruik AI voor alles rond jou, nooit voor jou.
En kopieer niemand zijn stijl, ook niet "als inspiratie". Je kijkers zien het, en het algoritme uiteindelijk ook.
Reels één voor één maken is de duurste manier. Dit is mijn ritme, vier reels in een halve dag:
Hooks en scripts voor vier reels, allemaal in hetzelfde Project. Prompt 1 en 2, vier keer. Hardop lezen, timen, knippen.
Opnemen, alle vier na elkaar. Zelfde kleren, zelfde licht. Daarna de schermopnames in één keer.
Editen. De eerste duurt een halfuur, de vierde een kwartier, omdat je de instellingen hergebruikt.
Captions en inplannen. Prompt 3, vier keer. Klaar voor de week.
Dan is stap 4 de enige die je nog kan automatiseren, en dat vraagt wél code. Niet schrijven, wel laten schrijven. Hoe dat werkt met Claude Code (of Codex), staat in de gids 20 Reels op één avond.
In de challenge bouwen we in tien dagen je Projecten, je skills en je contentritme, live en met je eigen materiaal.