Het zwaarste model dat Claude vandaag heeft. Wat dat concreet betekent, wanneer je het inzet en wanneer je beter iets lichters neemt, en acht taken waar het echt het verschil maakt. Met de prompts erbij om te kopiëren.
Claude is niet één ding. Het is een familie modellen, en jij kiest er zelf één bovenaan je gesprek. Denk aan de versnellingen op een fiets: dezelfde fiets, ander soort werk.
Grofweg zijn er drie soorten. Haiku is de snelle: kort, licht, ideaal voor eenvoudige dingen. Sonnet is de werkpaard-versie waar de meesten het grootste deel van de dag mee werken. En daarboven staan de zware modellen, Opus en nu Fable 5.1: die nemen meer tijd, denken verder door en houden veel meer informatie tegelijk overzichtelijk.
Fable 5.1 is het nieuwste in die zwaarste categorie. Je merkt het verschil niet als je vraagt om een mailtje te herschrijven. Je merkt het wél als je iets voorlegt waar je zelf een halve dag over zou doen.
Eén ding wil ik eerlijk zeggen: deze gids gaat over waarvoor je het gebruikt, niet over technische details of exacte limieten. Hoeveel je ervan mag gebruiken hangt af van je abonnement en die regels veranderen regelmatig. Kijk dat na in je eigen Claude-instellingen in plaats van af te gaan op wat iemand op internet schrijft, ik incluis.
Dit is de hele gids in één beslissing. Het zware model inzetten voor licht werk is niet fout, het is gewoon zonde.
De reflex die ik het vaakst zie: mensen zetten het zwaarste model aan en laten het staan, voor alles. Dan verbruik je je ruimte aan mails en samenvattingen, en zit je zonder op het moment dat je het echt nodig hebt.
Mijn vuistregel: gebruik het zware model voor denkwerk, het lichte voor typwerk. Iets meer dan de helft van mijn dag zit ik in het lichte. Fable open ik bewust, voor één ding, met alles wat ik heb erbij.
Het overziet meer tegelijk. Plak je je volledige website, je prijzen en je klantenmails in één gesprek, dan legt het daar verbanden tussen. Een lichter model verliest ergens onderweg de draad en gaat generiek antwoorden.
Het gokt minder. Bij ingewikkelde vragen zie je een lichter model soms een antwoord geven dat plausibel klinkt maar niet klopt. Fable stelt eerder een wedervraag of zegt wat het niet weet.
Het houdt vol. Vraag je om iets écht uit te werken, dan krijg je ook iets uitgewerkts, niet drie bullets en een aanbod om verder te gaan.
Geef het een uitkomst, geen stappenlijst. Zeg wat je wil bereiken en waarom, en laat het zelf de weg kiezen. Bij lichtere modellen loont het om stap voor stap voor te kauwen. Hier werkt dat averechts: je legt het model een aanpak op die vaak minder goed is dan wat het zelf zou bedenken.
En geef het zo veel mogelijk echte informatie. Plak volledige teksten, cijfers en voorbeelden. Vaag erin blijft vaag eruit, ook bij het beste model ter wereld.
Niet willekeurig gekozen. Het zijn taken die het soort denkwerk vragen waar lichtere modellen op afhaken, waarvan je het resultaat maanden gebruikt, en die je in één goed gesprek rond krijgt.
Bij elke taak staat of ze voor iedereen is of specifiek voor wie een zaak heeft. Bij de zakelijke staat er telkens bij hoe je ze omzet als je in loondienst zit, in het onderwijs staat of ze privé gebruikt.
Dit is de slimste zet van allemaal, en tegelijk de minst voor de hand liggende. Je laat Fable draaiboeken schrijven van hoe jij werkt: je offertes, je klantcommunicatie, je content. Die draaiboeken geef je daarna aan een lichter model, dat er plots bijna even goed mee wordt. Je bewaart als het ware het denkwerk van het zware model in tekstvorm, en gebruikt het daarna elke dag opnieuw zonder er nog ruimte aan te verliezen.
Je bent een ervaren rechterhand die mijn zaak door en door kent en volgende week vertrekt. Voor je weggaat schrijf je draaiboeken, zodat je opvolger meteen op jouw niveau werkt. Mijn zaak: [beschrijf je zaak, je klanten en je aanbod] Terugkerende taken: [bv. offertes schrijven, Instagram content, klantmails, prijszetting] Stel me eerst maximaal vijf vragen om mijn manier van werken scherp te krijgen. Schrijf daarna per taak een draaiboek: wanneer gebruik je het, welke stappen, welke toon, wat zijn de valkuilen, en een voorbeeld van een goed en een slecht resultaat. Schrijf het zo dat een ander AI-model het letterlijk kan volgen.
Vervang "mijn zaak" door jouw functie en "terugkerende taken" door wat er elke week terugkomt.
In loondienst: je wekelijkse rapportering, je vergaderverslagen, de manier waarop jij een dossier opbouwt.
In het onderwijs: hoe jij een les opbouwt, hoe je feedback geeft op taken, hoe je oudercontacten voorbereidt.
Privé: hoe jij je weekplanning maakt, of hoe je een verbouwing of reis aanpakt.
Het soort oefening waar je normaal een dure adviseur voor betaalt. Geef het je cijfers, je aanbod en je twijfels, en laat het je businessmodel uitdagen. Belangrijk: vraag er expliciet om waar je geld laat liggen. Doe je dat niet, dan krijg je een beleefde samenvatting van wat je al wist.
Gedraag je als een kritische businesspartner die niets te verliezen heeft. Geen complimenten, geen voorzichtigheid. Mijn zaak: [omschrijving] Mijn aanbod en prijzen: [lijst] Omzet en marges, grofweg: [cijfers of schatting] Waar ik van wakker lig: [je grootste twijfel] Analyseer: waar zit mijn echte winst, welk deel van mijn aanbod ondermijnt de rest, welke aanname van mij klopt waarschijnlijk niet, en wat zou jij als eerste schrappen of duurder maken? Eindig met de drie beslissingen die de komende twaalf maanden het meest opbrengen, in volgorde van impact.
Het principe is: laat iets belangrijks tegenspreken in plaats van bevestigen. Werkt even goed voor een beslissing over jezelf.
Over je loopbaan: "Dit is mijn functie, mijn ervaring en waar ik naartoe wil. Wat houdt me tegen dat ik zelf niet zie, en welke stap levert het meest op?"
Over een grote uitgave: je cijfers, je twijfel, en de vraag welke aanname waarschijnlijk niet klopt.
Over een project op het werk: leg je plan voor en vraag waar het zal vastlopen, niet of het goed is.
Iedereen heeft er zo één. De prijszetting die niet klopt, de dienst die je wil lanceren maar niet rond krijgt, het proces dat elke week uren opeet. Te groot voor een snelle vraag tussendoor, en precies daarom blijft het liggen. Geef het alles wat je hebt, ook waarom je eerdere pogingen mislukten. Daar zit meestal de echte blokkade.
Ik zit al maanden vast op dit probleem: [beschrijf het zo volledig mogelijk] Wat ik al probeerde: [lijst] Waarom het telkens strandde: [je eerlijke inschatting] Wat een oplossing mij waard zou zijn: [tijd, geld of rust] Neem je tijd. Ontleed eerst waarom mijn eerdere pogingen faalden, want daar zit meestal de echte blokkade. Kom dan met een aanpak die daar rekening mee houdt, uitgewerkt tot op het niveau dat ik er morgen aan kan beginnen. Mis je informatie, vraag er dan naar voor je begint.
Hier hoef je niets aan te veranderen. Dat ene ding dat blijft liggen is even goed een gesprek dat je moet voeren, een vak dat je maar niet onder de knie krijgt, een verbouwing die je niet rond krijgt of een gewoonte die je al drie keer probeerde te veranderen.
Het stuk dat het verschil maakt blijft hetzelfde: vertel eerlijk waarom je vorige pogingen strandden.
Hier komt de sterkte van veel context samenkomen echt tot zijn recht: je hele website, je prijzen, je socials, je doelgroep. Het ziet verbanden die jij niet meer ziet omdat je er te dicht op zit. Plak gerust volledige pagina's in het gesprek, hoe meer hoe beter.
Je bent tegelijk een potentiële klant die twijfelt, én een conversie-expert. Twee brillen tegelijk. Mijn doelgroep: [wie moet er kopen] Wat ik wil dat ze doen: [boeken, kopen, inschrijven] Hieronder plak ik mijn volledige websitetekst en mijn prijzen. [plak alles] Doorloop het eerst als twijfelende klant: waar haak je af, wat begrijp je niet, wat mis je om te beslissen? Geef daarna als expert de tien concreetste verbeteringen, gerangschikt op impact, met telkens de herschreven versie erbij zodat ik ze meteen kan doorvoeren.
Het principe is: laat een belangrijke tekst lezen door iemand die erover moet beslissen. Vervang "mijn doelgroep" door wie jouw tekst gaat beoordelen.
Je cv en motivatiebrief: laat het lezen als de recruiter die honderd brieven doorworstelt. Waar haakt die af?
Een aanvraag of dossier: een subsidieaanvraag, een verlofaanvraag, een voorstel aan je leidinggevende.
Een moeilijke mail: laat hem lezen door de persoon die hem krijgt, en vraag hoe die zich erbij voelt.
Laat geen dertig posts genereren, want die klinken na week één al sleets. Laat wél het systeem eronder ontwerpen: je pijlers, je vaste formats, je eigen stem op papier. Daarna maakt élk model content die klinkt als jij, ook het lichtste.
Ik wil geen losse posts maar een contentsysteem dat maanden meegaat. Mijn zaak en doelgroep: [omschrijving] Waar klanten me nu al voor bedanken of over aanspreken: [lijst] Content die eerder goed werkte: [voorbeelden of links] Hoe ik klink als ik enthousiast vertel: [plak een stuk eigen tekst, bv. een mail of een uitgeschreven spraakbericht] Ontwerp: drie tot vijf contentpijlers met de reden erachter, per pijler twee vaste formats die ik kan herhalen, en een stijlgids van mijn stem gebaseerd op mijn eigen tekst. Sluit af met een checklist waarmee ik elke toekomstige post kan toetsen: klinkt dit als mij, en dient het mijn zaak?
Deze gaat niet over content maar over alles wat je herhaalt: bouw het systeem één keer goed, en elk volgend keer gaat vanzelf.
In het onderwijs: laat een vast stramien ontwerpen voor je lesvoorbereidingen, met een checklist om elke les aan te toetsen.
In loondienst: een vast format voor je rapportering of je projectupdates, in jouw toon geschreven.
Zoek je werk: een systeem voor je sollicitaties, zodat je niet elke keer opnieuw begint.
Merk je het patroon? Vier van de vijf leveren een document op, geen antwoord. Een draaiboek, een analyse, een stijlgids. Dat is bewust.
Een gesprek met het zwaarste model is voorbij zodra je het tabblad sluit. Een draaiboek dat eruit komt, gebruik je nog in januari. Zorg dus dat elke Fable-sessie iets oplevert dat blijft bestaan, en sla dat op als document in een Project. Dat is het verschil tussen een dure vraag en een investering.
De meeste zelfstandigen verhogen te laat en te weinig, en dan nog met een excuus erbij. Dit is precies een taak waar veel factoren samenkomen: je marges, je concurrentie, wie je zou verliezen en wat je dan overhoudt. Laat het model eerst rekenen en pas daarna schrijven.
Ik denk eraan mijn prijzen te verhogen en ik wil weten of dat verstandig is, en zo ja hoeveel. Wat ik aanbied en wat het nu kost: [lijst met prijzen] Hoeveel klanten en hoe vaak ze terugkomen: [cijfers of schatting] Wat het mij kost om te leveren, in tijd en geld: [schatting] Wanneer ik voor het laatst verhoogde: [datum] Waar ik bang voor ben: [je eerlijke vrees] Reken eerst: bij welke verhoging mag ik hoeveel klanten verliezen en er nog steeds op vooruitgaan? Zeg me daarna welke verhoging jij zou aanraden en waarom. Schrijf tot slot de aankondiging naar mijn bestaande klanten: eerlijk, zonder excuses, zonder overdreven uitleg, en met duidelijk vanaf wanneer het ingaat.
Niet "leg uit wat X is", want dan krijg je een encyclopedie-antwoord dat je vijf minuten later weer vergeten bent. Wel: laat het model uitzoeken wáár jouw begrip precies hapert, en dan pas uitleggen. Dat is het verschil tussen iets lezen en iets snappen.
Ik wil dit echt begrijpen, niet enkel kunnen navertellen: [onderwerp] Waarom ik het nodig heb: [reden] Wat ik er nu van denk te weten: [leg het uit in je eigen woorden, ook als je twijfelt] Waar ik telkens afhaak: [het stuk dat niet blijft plakken] Stel me eerst drie vragen om te achterhalen waar mijn begrip precies fout loopt. Leg het daarna uit vertrekkend van iets dat ik al wel ken, en bouw stap voor stap op. Gebruik geen vakjargon zonder het uit te leggen. Stel me op het einde vijf vragen om te toetsen of ik het echt begrepen heb, en verbeter me eerlijk.
Opslag vragen, een samenwerking stopzetten, iets uitpraten met familie, een klant zeggen dat het zo niet verder kan. Je hoofd draait al dagen in kringetjes. Laat het model de scenario's uitspelen die je zelf vermijdt, inclusief het antwoord waar je bang voor bent.
Ik moet een moeilijk gesprek voeren en ik zie er tegenop. Met wie: [rol en jouw band met die persoon] Waarover: [de kern, zo eerlijk mogelijk] Wat ik eruit wil halen: [je echte doel, niet het beleefde] Wat er al eerder misliep tussen ons: [context] Waar ik bang voor ben dat ze zeggen: [je grootste vrees] Help me eerst scherp krijgen wat ik écht wil, want dat is bij mij niet altijd wat ik zeg. Speel dan het gesprek uit: jij neemt hun rol, ook als die tegenwerkt. Geef me daarna drie manieren om te openen, hoe ik reageer als het die kant opgaat waar ik bang voor ben, en waar mijn eigen valkuil ligt in zo'n gesprek.
Vraag na het uitgespeelde gesprek gerust: "En wat als ze nu boos worden?" Dat is meestal het scenario waar je niet op voorbereid bent, en net daarom loopt het daar mis.
Deze acht taken zijn een begin. In de challenge Claude in 10 dagen leer je stap voor stap hoe je Claude elke dag voor je laat werken, in mensentaal en op jouw tempo, of je nu een zaak hebt of in loondienst werkt.